Zabiegi kosmetyczne w ciąży. Kosmetyki a ciąża.

Zabiegi kosmetyczne w czasie ciąży: można je wykonywać czy nie? Zapewne niejedna z Was zadawała, zadaje lub w przyszłości zada sobie to pytanie. Wiem też, iż duża część kobiet rezygnuje w czasie ciąży z wszelkich zabiegów kosmetycznych żeby "nie zaszkodzić dziecku". Troska o noszone pod sercem dziecko jest jak najbardziej zrozumiała, bo i częściowo stwierdzenie to jest uzasadnione tzn. przyszłe mamy nie mogą korzystać z pełnej oferty gabinetów kosmetycznych, jednak taka często nadmierna ostrożność wynika niestety z nadal istniejących wielu mitów dotyczących tegoż szczególnego stanu w życiu kobiety. Dlatego też powstał ten wpis.
Jak już wspomniałam w ciąży nie wszystko jest dozwolone, ale w ofertach salonów znajduje się wiele zabiegów, które są bezpieczne dla przyszłych mam, są to głównie delikatne zabiegi pielęgnacyjne. Oczywiście dotyczy to kobiet u których ciąża przebiega prawidłowo (bez żadnych zakłóceń), jeśli są jakieś problemy to o możliwości wykonania zabiegów nawet tych bezpiecznych powinien zdecydować lekarz prowadzący ciążę.

Ważne! Umawiając się na wizytę należy poinformować kosmetyczkę o ciąży. Oczywiście profesjonalny kosmetolog/ kosmetyczka będzie wiedział (bez najmniejszego problemu) jakie zabiegi i kosmetyki są dozwolone, a jakie przeciwwskazane dla przyszłej mamy, ale warto uprzedzić wcześniej o swoim stanie. Ważne!

Poniżej postaram się dać odpowiedź na pytania: na jakie zabiegi kosmetyczne może pozwolić sobie przyszła mama, a jakich powinna bezwzględnie unikać? które składniki aktywne zawarte w kosmetykach są dopuszczalne, a które zakazane w czasie ciąży? (nie należy tego traktować jako wyrocznię, jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości czy możecie skorzystać z jakiegoś zabiegu to zamiast od razu rezygnować po prostu poproście o poradę lekarza prowadzącego ciąże - jego odpowiedź da Wam większe poczucie bezpieczeństwa). Zapewne zgodzicie się ze mną, że wizyta w gabinecie kosmetycznym ma nie tylko pozytywny wpływ na ciało, ale także na psychikę, bo po wizycie czujemy się piękne, bardziej atrakcyjne, po prostu szczęśliwsze. A jak wiadomo tylko szczęśliwa i zdrowa mama w pozytywny sposób może wpływać na samopoczucie dziecka noszonego pod sercem. A więc zaczynamy!

Najczęstsze problemy i dolegliwości skórne w czasie ciąży

Spirulina w kosmetyce

fot. Willaiam Ismael

"Zielone złoto" od kilkunastu lat rewolucjonizuje zarówno świat kosmetyki jak i farmacji. Spirulina, bo o niej właśnie mowa była znana i stosowana już kilkaset lat temu przez Azteków, Inków, Majów oraz mieszkańców doliny jeziora Czad w Afryce. Do dzisiejszych czasów niektóre ludy traktują ją jako ważny składnik diety (pożywienia) i nic w tym dziwnego biorąc pod uwagę wysoką zawartość licznych składników odżywczych oraz naprawdę dobrą przyswajalność przez nasz organizm, a także skórę przy zastosowaniu zewnętrznym (np. w formie maski).

Spirulina

Spirulina to mikroskopijnej wielkości niebiesko-zielona alga zaliczana do sinic (cyjanobakterii - komórki procaryota). Nazwę swą zawdzięcza spiralnemu kształtowi jaki przyjmuje. W naturze spirulina występuje w wodach tropikalnych i subtropikach (obszary najbogatsze w spirulinę to jezioro Ticicaca w Peru oraz jezioro Texaco w Meksyku w mniejszych ilościach występuje też na terenie Azji, Afryki, Australii i Ameryki Środkowej), obecnie uprawia się ją także w sztucznych hodowlach w specjalnie przeznaczonych do  tego celu zbiornikach - spirulina z tego typu hodowli przeznaczona jest na zaspokojenie potrzeb przemysłu kosmetycznego, spożywczego i farmaceutycznego. Najcenniejszym gatunkiem spiruliny z punktu widzenia kosmetyki jest Spirulina Plantesis (ma ona cenniejsze właściwości kosmetyczne niż Spirulina Maxima).

fot. Lara Torvi

Kolor: szmaragdowozielony, niebiesko - zielony.
Kształt: spiralny.
Zapach: charakterystyczny dla wodorostów, podobny do pokarmu dla rybek (jak dla mnie śmierdzi rybami).
Wielkość (rozmiar): około 250 mikronów (czyli 0,3 mm)
Najczęstsza postać dostępna w sprzedaży: zielony drobny proszek lub tabletki (oczywiście dla celów kosmetycznych wykorzystujemy proszek, chyba, że chcemy zastosować kosmetyk od środka to polecam tabletki)
Rozpuszczalność: rozprasza się w wodzie.
Zastosowanie: przemysł spożywczy, kosmetyczny i farmaceutyczny.

Bogactwo składników. Co zawiera spirulina?

Demakijaż. Jaki preparat oczyszczający wybrać do danego typu skóry?

Oczyszczanie skóry - demakijaż

fot. Honolulu Media

Przed wykonaniem zabiegu kosmetycznego zarówno w gabinecie jak i w domu  należy optymalnie przygotować skórę. Na czym to polega? Oczywiście na właściwym oczyszczeniu skóry preparatem dobranym do typu i stanu skóry. W trakcie oczyszczania usuwane są ze skóry resztki wydzielin gruczołów skórnych (potowych jak i łojowych), martwe (zrogowaciałe) komórki naskórka, zanieczyszczenia (cząsteczki brudu, kurzu), mikroorganizmy, a także makijaż oraz inne preparaty kosmetyczne (np.krem). Oczywiście oczyszczamy skórę dwa razy dziennie: rano (w celu odświeżenia) i wieczorem (oczyszczenie skóry z sebum i zanieczyszczeń po całym dniu i dokładny demakijaż).

Cząsteczki hydrofilowe i lipofilowe

fot. mahmoud99725

Cząsteczki, które usuwamy podczas oczyszczania skóry mogą mieć charakter hydrofilowy (są wodolubne) np. pot, tusz do rzęs rozpuszczalny w wodzie lub lipofilowy (są tłuszczolubne) np. sebum, cienie do powiek, pomadki do ust, tusze do rzęs i inne kosmetyki wodoodporne. Aby usunąć substancje hydrofilowe wystarczy ciepła woda, natomiast aby usunąć substancje lipofilowe niezbędne jest ich zemulgowanie z wodą i środkami czyszczącymi (tzw. syndety o pH 4-6). W celu oczyszczenia skóry należy unikać mydła (niezależnie od rodzaju skóry). Dlaczego? Ponieważ mydło działa niekorzystnie na skórę twarzy, całkowicie zaburzając jej pH.

Jaki preparat oczyszczający wybrać do danego typu skóry?

Oczar wirginijski. Woda hamamelisowa - zastosowanie w kosmetyce.

fot. Kristine Paulus

Poza wodą różaną w kosmetyce szerokim zastosowaniem i dobroczynnymi właściwościami cieszy się także woda hamamelisowa (jest składnikiem toników, kremów, może być też stosowana jako samodzielny kosmetyk). Poniżej postaram się dokładniej przybliżyć właściwości i zastosowanie wody hamamelisowej, ale zanim to zrobię to słów kilka o oczarze wirginijskim z którego hydrolat ten jest pozyskiwany.

Oczar wirginijski

Oczar wirginijski (Hamamelis Virginiana) jest krzewem lub drzewem osiągającym ok 2,5 - 5 m wysokości (max. 8 m). Cechą charakterystyczną oczaru jest zakrzywiony pień pokryty gładką brązową korą oraz długie rozwidlające się gałęzie pokryte gęsto liśćmi, które opadają na zimę. Od października do marca oczar wirginijski jest pokryty pięknymi żółtymi kwiatami. Drzewo to pochodzi i naturalnie rośnie na obrzeżach Ameryki  Północnej (wschodnie regiony USA), gdzie było wykorzystywane do celów leczniczych przez rdzennych Indian (to oni odkryli jego lecznicze właściwości). Indianie stosowali napar z oczaru do leczenia trudno gojących się ran i owrzodzeń oraz leczenia biegunek (zarówno spowodowanych czerwonką, jak i innego pochodzenia). Oczar zwany był świętą rośliną Indian lub złotem Indian. W Europie i w Polsce oczar występuje jako roślina parkowa i ozdobna. Oczywiście cenne właściwości oczaru zostały poparte badaniami naukowymi. Surowcem farmaceutycznym są: gałęzie, liści i kora, z których wytwarza się preparaty i leki naturalne.

Właściwości oczaru wirginijskiego

Woda różana w kosmetyce - właściwości i zastosowanie.

Róża - królowa kwiatów. W starożytności uznawana była za afrodyzjak. Jest symbolem nie tylko miłości, ale także elegancji czy luksusu. O olejku różanym pisałam już obszernie w osobnym poście. Dziś pora na słów kilka o wodzie różanej, która posiada wiele cennych właściwości pielęgnacyjnych oraz przepiękny kuszący, naturalny zapach. Obecnie woda różana jest najczęściej składnikiem kosmetyków do pielęgnacji twarzy i włosów. Jak powstaje? Jakie ma właściwości? Kto powinien korzystać z jej dobrodziejstw? O tym poniżej.

Woda różana

Prawdziwa woda różana powstaje w procesie uzyskiwania olejku różanego podczas procesu destylacji płatków róży. W procesie destylacji płatki róży oddają do wody cenne flawonoidy (m.in. kwercetynę), garbniki, witaminy, minerały oraz niewielkie ilości lotnych olejków eterycznych. Najprościej rzecz ujmując hydrolat i woda różana są produktami ubocznymi wytwarzania olejku z płatków róży.
Jeśli decydujecie się na zakup wody różanej, to zwracajcie uwagę na skład - powinno być: rosa damascena distillate lub rosa damascena flower wather, lub woda plus olejek różany - i tyle. Unikajcie tych zawierających inne dodatki i konserwanty (to już nie są wody różane).

Woda różana - właściwości dla skóry

Pudry. Rodzaje pudrów i ich zastosowanie. Jak wybrać odpowiedni puder?

fot. Daniela Vladimirova

Puder jest jednym z najstarszych znanych kosmetyków. Na rynku jest bardzo wiele rodzajów pudrów, dlatego wybór odpowiedniego dla siebie może wcale nie być tak prosty jak się wydaje. Każdy producent kosmetyków proponuje nam kilka, a nawet kilkanaście rodzajów pudrów- można więc stwierdzić, że ile firm tyle rodzajów pudrów. Żeby ułatwić wybór odpowiedniego produktu postaram się przybliżyć ich właściwości, rodzaje, a także odpowiedni sposób aplikacji. No i przede wszystkim przed zakupem musicie dokładnie określić cel - czemu puder ma służyć.

Puder -  czym jest i w jakim celu się go stosuje?

Puder to miałki proszek o drobinkach mniejszych niż 100 nm.
Podstawową rolą pudru jest zmatowienie skóry oraz utrwalenie nałożonego wcześniej podkładu.
Ale mają one też dodatkowe zalety tj. ochrona skóry przed czynnikami zewnętrznym np. słońce, wiatr, kurz, promieniowanie UV oraz pielęgnacja cery. W skrócie ich zadaniem jest upiększanie i pielęgnacja.
Puder może być stosowany nie tylko do twarzy, ale także do ciała i stóp. Rolą tego rodzaju pudrów jest wchłanianie potu, a także działają dezodorujące, chłodząco i pielęgnacyjnie.

Pudry - co zawierają?

Kosmetyki maskujące - korektory. Jak używać korektorów? Rodzaje korektorów.

Jednym z ważnych kosmetyków, którego nie powinno zabraknąć w naszej kosmetyczne jest korektor. Kosmetyk ten nie zajmuje wiele miejsca, często jest wielkości kredki lub szminki. Można powiedzieć: mały niepozorny, a potrafi zdziałać cuda. Jest taką tajną bronią w kosmetyczce - jeśli pojawią się niedoskonałości - wypryski czy sińce pod oczami nie panikujemy tylko sięgamy właśnie po korektor. Ale możemy nim ukryć także trwałe niedoskonałości jak pajączki czy blizny, a także modelować twarz. Korektory różnią się między sobą między innymi stopniem krycia, formą oraz kolorem (każdy z kolorów kryje inne rodzaje niedoskonałości). Poniżej kilka informacji o kolorach i rodzajach korektorów, aby łatwiej Wam było wybrać odpowiedni dla siebie.

Do czego służy korektor?

Korektor ma za zadanie kamuflować wszelkie niedoskonałości skóry. Można nim zakrywać piegi, wypryski, krosty, sińce pod oczami, naczynka (teleangiektazje), zaczerwienienia, ale także korygować kształt twarzy czy np. zmniejszać nos. Jak widać korektor potrafi zdziałać cuda - działa szybko, bezboleśnie i co ważne niedrogo (same zalety). Jestem przekonana, że każda kobieta, która raz sięgnie po korektor pozostaje mu wierna. Odpowiednio dobrany i zastosowany korektor jest prawdziwym przyjacielem kobiety.

Aby korektor dobrze spełniał swoją rolę muszą być spełnione trzy warunki:
- odpowiednio dobrany rodzaj korektora;
- odpowiedni kolor;
- prawidłowa (precyzyjna) aplikacja korektora;

Korektor - rodzaje korektorów

Podkłady. Jak wybrać odpowiedni podkład?

W ofercie znajduje się wiele różnych podkładów: płynne, kremowe, w musie, w sztyfcie czy w kamieniu. Różnią się one m.in konsystencją, a także stopniem krycia. Dla osób o nieskazitelnej cerze stopień krycia ma pewnie drugorzędne znaczenie, jednak większość z nas ma na skórze jakieś niedoskonałości, które chciałaby ukryć czy przynajmniej zmniejszyć ich widoczność (np. przebarwienia, zmarszczki, rozszerzone naczynka czy wypryski). Dla tej grupy klientek stopień krycia ma istotne znaczenie w wyborze idealnego podkładu.

Co zawierają podkłady ? Od czego zależy siła krycia podkładu?

Siła krycia podkładu zależy głównie od zawartości białych i kolorowych pigmentów. Do białych zalicza się m.in. talk, tlenek cynku, dwutlenek tytanu, glinkę kaolinową, związki miki i tytanu, mikrocząsteczki poliamidu, krzemian magnezu, stearyniany: magnezu, cynku wapnia. Struktura wymienionych związków decyduje o konsystencji podkładu, a co za tym idzie łatwości nakładania i rozprowadzania po skórze, ale także decyduje o sposobie odbijania światła oraz możliwości korekty (wyrównania) nierówności cery. Jako barwniki kolorowe najczęściej stosuje się różne tlenki żelaza (przyjmują kolory od pomarańczowego, przez czerwony, po brązowe). Zawartość kolorowych barwników w podkładzie to 5-10%. Kolejnym składnikiem podkładów są humektany (środki nawilżające) i zagęstniki. Ich zadaniem jest zapewnienie jednolitej konsystencji podkładu i utrudnianie osadzania się (sedymentacji) barwników. Aby zapobiec wysychaniu podkładów dodaje się do nich substancje higroskopijne (pochłaniające i zatrzymujące wodę) np. glicerynę, glikole czy kwas hialuronowy. Substancje te pełnią dwie funkcje - z jednej strony zapobiegają wysychaniu podkładu (są humektantami), z drugiej równocześnie nawilżają skórę. Składniki tłuszczowe i oleje roślinne nadają podkładom kremową konsystencję (łatwo się rozprowadza), a przy okazji działają zmiękczająco na skórę (działanie emoliencyjne). Podkłady utrwalane są za pomocą przeciwutleniaczy i środków konserwujących, które chronią przed działaniem tlenu i wtórnym zakażeniem. Dobrze przechowywane podkłady (w chłodnym i ciemnym miejscu) mogą być przydatne nawet przez okres około 2 lat. Oczywiście jeśli zauważymy zmianę konsystencji, barwy czy zapachu to należy zaprzestać używania kosmetyku (nie nadaje się już do użycia).

Rodzaje podkładów:

Fototypy. Ocena wrażliwości na słońce.

Jedni opalają się na kolor złocistobrązowy szybko, bez oparzeń, inni zaś (w tym ja) mają problem ze zdobyciem nawet jasnobrązowej opalenizny. Dla niektórych trudne jest uzyskanie jakiejkolwiek opalenizny (dla osób z fototypem I opalenizna jest praktycznie niemożliwa), a ja tu mówię o pięknej, brązowej. Kilkanaście wizyt w solarium lub długie godziny na słońcu, a zanim pojawia się oczekiwana opalenizna to trzeba zaliczyć oparzenie słoneczne i rumień kilkukrotnie (wiem z własnej autopsji). Posiadając więc wiedzę na temat szkodliwość promieniowania UV (szczególnie dla osób z jasną karnacją) od kilku lat odpuszczam sobie opalanie (dla mnie zbyt duży wysiłek, niewspółmierny do efektu). Oczywiście nie znaczy to, że wcale nie wychodzę na słońce. Nie zmienia to faktu, że zazdroszczę osobom z ciemniejszą karnacją pięknej, brązowej opalenizny (no ale zawsze w razie potrzeby pozostaje mi opalanie natryskowe). Moja dość duża wrażliwość skóry na słońce i trudność w opalaniu wynika z tego, iż należę do osób z fototypem II. Czym jest fototyp i o czym decyduje?

Fototyp

Fototyp to osobnicza, indywidualna odpowiedź skóry na działanie promieniowania słonecznego. Określony kolor skóry, włosów, oczu warunkuje reakcję na UV (bo przecież kolor oczu czy włosów zależy od zawartości melaniny). Fototypy omówię na podstawie typów skóry wg Fitzpatricka. Klasyfikacja Fitzparika została opublikowana w 1988 r roku i oparta jest na sposobie reakcji skóry na światło UV. Skala ta zawiera 6 fototypów uzależnionych oczywiście od zawartości melaniny w skórze. Klasyfikacja ta jest bardzo użyteczna przy peelingach zwłaszcza chemicznych.

Fototyp I (celtycki) i II (północnoeuropejski)

Skóra sucha. Cechy, rodzaje i przyczyny suchej skóry. Jak pielęgnować suchą skórę?

fot. Ryan Cadby

Aby dobrać odpowiednie zabiegi (oraz kosmetyki do ich wykonania), a także właściwą pielęgnację domową najważniejsza jest prawidłowa diagnoza skóry. Pierwszym i podstawowym krokiem jest określenie (zdiagnozowanie) z jakim rodzajem skóry mamy do czynienia tzn. czy klientka posiada cerę suchą, normalną (bardzo rzadko występuje u osób dorosłych), tłustą czy mieszaną (oczywiście możemy mieć także do czynienia ze skórą trądzikową czy dojrzałą). Kolejnym nie mniej istotnym etapem jest określenie czy mamy do czynienia ze skórą wrażliwą - może ona dotyczyć każdego z wyżej wymienionych rodzajów cer (oczywiście wrażliwość częściej dotyczy skór suchych, ale zdarzają się także osoby ze skórą tłustą wrażliwą). Odpowiednia diagnoza rodzaju cery pozwala nam obrać właściwy kierunek pielęgnacji i dobór najbardziej odpowiednich (optymalnych) kosmetyków i zabiegów, które pozwolą nam w jak najlepszy sposób dbać o skórę (dać jej wszystko to czego potrzebuje, przywrócić właściwe funkcjonowanie oraz atrakcyjny i pełen blasku wygląd). Dziś więcej na temat skóry suchej - jak ją rozpoznać, jakie są przyczyny suchości i przede wszystkim na co zwrócić uwagę w pielęgnacji skóry suchej.

Skóra sucha

Jak sama nazwa wskazuje skóra sucha to skóra o niskiej zawartości wody w naskórku. W skórze tej może także dochodzić do zaburzeń rogowacenia naskórka i nieprawidłowych procesów złuszczania. W skórze suchej obserwuje się też obniżony poziom NMF (naturalny czynnik nawilżający) oraz zaburzone wytwarzanie lipidów warstwy ochronnej. Przyczynia się to do suchości naskórka, a to z kolei powoduje zakłócenia w procesie złuszczania. Najczęściej nasiloną suchość skóry stwierdza się u osób ze skórą nieprzetłuszczającą się (niska aktywność gruczołów łojowych) lub w okolicach ciała gdzie występuje niewielka ilość gruczołów łojowych np. na kończynach dolnych i górnych. Na twarzy- boczne partie (policzki) najczęściej są bardziej suche niż środek- nos i broda. Oczywiście o nawilżeniu naskórka decyduje zawartość wody, która zależy od wypadkowej dwóch procesów: odparowywania wody z naskórka (TEWL) oraz zdolności naskórka do zahamowania ucieczki wody (NMF, właściwa bariera ochronna). Prawidłowe zawartość wody w warstwie rogowej naskórka powinna wynosić 12-15%, jeśli zawartość ta spadnie poniżej 12% to mamy do czynienia ze skórą suchą, która jest mniej elastyczna, bardziej krucha- tym samym bardziej podatna na urazy mechaniczne (częściej powstawać mogą rany czy pęknięcia) oraz na niekorzystne działanie czynników atmosferycznych (wiatr, mróz, słońce). Posiadając cerę suchą należy pamiętać aby chronić ją przez cały rok - latem przed słońcem, zimą przed mrozem i wiatrem (długotrwałe narażanie skóry na niekorzystne czynniki atmosferyczne może przyspieszyć powstawanie zmarszczek.

Skóra sucha nie stanowi przeciwieństwa skóry tłustej- oba rodzaje cery mogą współistnieć u tej samej osoby (mamy z tym do czynienia w przypadku skóry mieszanej.

Cechy skóry suchej

Maski kosmetyczne (maseczki). Rodzaje masek. Po co stosujemy maski? Zastosowanie masek w zabiegach kosmetycznych.

fot. Zenspa1

Maska jako zabieg kosmetyczny jest jedną z najstarszych form upiększania. Obecnie maski coraz rzadziej są zabiegiem samy w sobie, są raczej bardzo ważną częścią składową zabiegu kosmetycznego. Przy właściwym doborze składników i prawidłowym zastosowaniu obecnie stosowane maski dają efekt przewyższający działanie innych preparatów kosmetycznych (np. kremów). Większość masek daje efekt natychmiastowy, czasami nawet spektakularny, ale niestety krótkotrwały. W przypadku niektórych masek efekt jest widoczny dopiero po kilkukrotnym zastosowaniu.

Po co stosujemy maski kosmetyczne?

Maski znajdują szerokie zastosowanie szczególnie w trakcie intensywnej pielęgnacji skóry twarzy i całego ciała. Ich zadaniem jest poprawa funkcji skóry. Oczywiście różne maski mają różne działanie. Wiele masek tworzy na powierzchni skóry warstwę nie przepuszczającą powietrza i potu - dzięki temu zatrzymują ciepło. Odpowiednio dobrane maski kosmetyczne służą do intensywnego oczyszczania skóry (nasilają wydalanie potu, rozpulchniają warstwę rogową ), poprawiają ukrwienie i koloryt, łagodzą podrażnienia, zwężają rozszerzone pory, przygotowują skórę do wnikania substancji czynnych oraz poprawiają ich przenikanie wgłąb skóry (działanie okluzyjne) i wiele innych. Mogą wykazywać działanie przeciwzapalne, pobudzające, ściągające, wysuszające, rozpulchniające, nawilżające, rozgrzewające. Oczywiście maski dobieramy do indywidualnych potrzeb skóry.

Maski dostarczają naszej skórze więcej składników regenerujących i bogatych w wodę niż kremy, ponadto silniej regenerują skórę i wygładzają zmarszczki. Po zastosowaniu maski skóra staje się jaśniejsza, wygładzona i optycznie młodziej wygląda.

Co zawierają maski - skład?

Olej jojoba - właściwości i zastosowanie w kosmetyce. Olej jojoba kosmetyk dla cery suchej i tłustej.

fot. Ken Bosma

Pomimo nazwy jojoba (Simondsja kalifornijska) nie jest olejem lecz płynnym woskiem. Otrzymywany jest on z nasion krzewu Simmondsia chinensis i Simmondsia californica znajdujących się wewnątrz około 2 centymetrowych owoców. Kiedyś jojoba stosowana była przy chorobach skóry i do leczenia ran, obecnie zaś jest często wykorzystywanym składnikiem kosmetyków do pielęgnacji skóry i włosów. Dzięki dużemu powinowactwu do ludzkich tkanek olej ten świetnie się wchłania, nie pozostawiając tłustego filmu na powierzchni skóry (po zastosowaniu skóra nie świeci się). Cechuje go wręcz niespotykana odporność na jełczenie - można więc przechowywać go bezpiecznie w stanie niezmienionym przez wiele wiele lat. Olej jojoba zachowuje stabilność nawet w bardzo wysokich (wręcz ekstremalnych) temperaturach (300 C). Jojobę najlepiej przechowywać w temperaturze pokojowej, bez dostępu światła i powietrza (najlepiej w butelce z ciemnego np. bursztynowego szkła). Posiada zbliżone właściwości do oleju z wieloryba.

Olej jojoba - skład

Podstawowymi składnikami oleju jojoba są nasycone i nienasycone alkohole oraz nasycone i nienasycone kwasy tłuszczowe. Wśród głównych składników można wyróżnić:

Glinki kosmetyczne: kaolin (glinka kaolinowa) i bentonit.

fot. Mislav Marohnić

Glinka

Glinki są częstym i pożądanym przez klientki składnikiem maseczek kosmetycznych. Glinka zawiera makroelementy  (krzem magnez, wapń, glin, żelazo, fosfor) oraz mikroelementy (selen, cynk, miedź, molibden). Maseczki z ich zawartością cieszą się dużą popularnością, można je stosować zarówno na twarz jak i na ciało. W zależności od rodzaju cery stosuje się glinkę białą (kaolin) lub glinki: czerwoną, żółtą i zieloną. Wszystkie one mają właściwości oczyszczające skórę, absorpcyjne (wchłaniają zanieczyszczenia i substancje toksyczne), bakteriobójcze, zabliźniające (gojące), stymulujące funkcje obronne organizmu (skóry), a ponadto skutecznie uzupełniają niedobory minerałów występujące w strukturach skóry (właściwości remineralizujące). Po zastosowaniu maseczek z glinką skóra jest gładka, świeża i aksamitna w dotyku. Natomiast bentonit ze względu na swoje właściwości żelujące często stanowi bazę maseczek kosmetycznych.

Kaolin (glinka kaolinowa, biała)

Kaolin - inne popularne nazwy: glinka biała, porcelanowa, kaolinit, bolus alba. Glinka kaolinowa zawiera m.in krzem, wapń, magnez, żelazo, potas i sód. Zawiera duże ilości glinu (około 38%) dzięki czemu cechuje się dość łagodnym działaniem. Oczyszczona glinka kaolinowa jest biała, nierozpuszczalna w wodzie, tłuszczach ani w alkoholu. Wysoko rozdrobniona glinka dobrze wiąże wodę, tworzy z nią roztwory koloidowe. W zależności od tego w jakiej ilości woda występuje w mieszaninie kaolin może być plastyczny, mazisty, aż wreszcie może tworzyć pienistą zawiesinę. Kaolin łatwo się barwi i ma dobrą przyczepność do skóry. W maseczkach kosmetycznych najczęściej stosowany jest uwodniony krzemian glinu.

Kaolin (glinka biała) - właściwości

Tonik - niedoceniany kosmetyk o którym często zapominamy.

Tonik

fot.mahmoud99725

W codziennej pielęgnacji twarzy tonik stosuje się najczęściej po oczyszczeniu skóry (preparatem do demakijażu), a przed nałożeniem odpowiedniego kremu. Jednak duża część kobiet pomija ten etap tzn. po wykonaniu demakijażu od razu nakłada krem. A to błąd, bo tonik nie tylko odświeżają skórę, ale także pomagają w utrzymaniu jej prawidłowego pH.  Dlatego dziś trochę informacji na temat toniku - jak działa, jaki ma skład i kiedy się go stosuje.

Tonik - czym jest?

Tonik jest najczęściej roztworem wodnymi lub wodno- alkoholowym. Głównym składnikiem toników jest woda destylowana (demineralizowana), która ma za zadanie usuwać rozpuszczalne w wodzie resztki  (pozostałości) potu i brudu. W celu poprawienia działania oczyszczającego często do toników dodaje się niewielką ilość roztworów środków powierzchniowo czynnych. Alkohol w składzie toniku wspomaga oczyszczanie tzn. rozpuszcza tłuszcz skórny, pozostałości kremów czy makijażu.

Domowe peelingi do ciała. Jak zrobić domowy peeling do ciała?

Domowy peeling

Jeśli nie posiadacie w domu peelingu do ciała (lub znudziły Wam się już gotowe kupowane peeling - chcecie odmiany), a macie ochotę wykonać tego typu zabieg, żeby wygładzić swoją skórę i dodać jej blasku i promiennego wyglądu to proponuję.... abyście się udały do kuchni. Wiem brzmi to dziwnie zamiast do łazienki wysyłam Was do kuchni. Rzecz w tym, że każda z Was w swoim domu na pewno posiada produkty z których bez problemu w kilka minut zrobi swój własny peeling do ciała (i wcale nie będzie on gorszy niż ten zakupiony w drogerii, a zobaczycie ile przyjemności sprawi Wam samodzielne przygotowanie produktu).

Peeling ciała - dlaczego warto go robić?

Peeling to po prostu złuszczanie martwego naskórka. Jest to prosty i skuteczny zabieg, który wygładza i rozjaśnia skórę, co powoduje że wygląda ona młodziej. Są różne metody peelingu (pisałam o tym w poście: Peeling - rodzaje, zastosowanie). Ale dziś chciałabym się skupić nad peelingiem ciała.

Naturalny proces (odnowy) regeneracji naskórka powtarza się cyklicznie i trwa ok 28 dni. W tym czasie obumierają stare komórki naskórka, a w ich miejsce pojawiają się nowe. Oczywiście biorąc kąpiel czy prysznic pozbywamy się tych starych komórek, ale to złuszczanie niestety nie zawsze odbywa się równomiernie (wtedy skóra nie jest idealnie gładka - miejscami jest szorstka, może mieć nierównomierny koloryt). I właśnie w tym celu wykonuje się peeling, aby wygładzić skórę, ale oczywiście nie tylko. Peeling ponadto świetnie oczyszcza skórę i poprawia wchłanianie substancji aktywnych i odżywczych z kosmetyków (po zabiegu nałożone balsamy czy masła lepiej się wchłaniają). Po złuszczeniu skóra wygląda młodziej, niwelowane są drobne przebarwienia i blizny, ujednolica się koloryt skóry, a ponadto staje się ona bardziej napięta i gładka.

Kawior - luksusowy składnik w kosmetyce

fot. THOR

Pewnie większości z nas kawior kojarzy się z ekskluzywną przekąską, która kiedyś była dostępna jedynie dla możnych tego świata. Ale warto wiedzieć, że kawior ma również liczne zastosowanie w kosmetyce. Można go spotkać w kremach odmładzających, serum, ampułkach czy też jako produkt przewodni w niektórych zabiegach SPA. Obecnie dużo substancji używanych w produkcji kosmetyków powstaje w laboratoriach. Co prawda powoli wraca się do składników pochodzenia naturalnego - oczywiście większość z nich pozyskuje się z roślin, zaś kawior jest jednym z ostatnich naturalnych odzwierzęcych składników spotykanych w kosmetykach.

Czym jest kawior?

Kawior to solona ikra ryb jesiotrowatych (kawior czarny, kawior rosyjski), dorszowatych (kawior norweski) i łososiowatych (kawior czerwony) lub niektórych innych ryb. Można powiedzieć, że jest koktajlem skoncentrowanych substancji pochodzenia morskiego. Najbardziej pożądany w kosmetyce jest czarny kawior. Jego składniki cechuje dobrze przyswajalna forma dla naszej skóry. Jest więc jednym z najbardziej luksusowych składników kosmetycznych o właściwościach odżywczych, regenerujących i naprawczych.

Czy wiesz czym się smarujesz? Z czego składają się kosmetyki?

W każdym kosmetyku (niezależnie czy to krem, tonik, czy żel) można wyróżnić dwie grupy składników: pierwsza to substancje czynne, druga zaś to substancje bazowe (podstawowe). Substancje czynne to te które decydują o działaniu kosmetyku, natomiast o formie kosmetyku (czyli czy to jest np. balsam, krem czy żel) decydują substancje bazowe.

D- Pantenol - prowitamina B5 na skórę, włosy i paznokcie.

Jestem przekonana że każda z Was spotkała się  z D- Pantenolem w kosmetykach do codziennej pielęgnacji, a jeśli nie to na pewno zdarzyło się to podczas wakacji. Dlaczego? Ze względu na jego łagodzące i przeciwzapalne działanie jest głównym składnikiem wszystkich preparatów po opalaniu . Oczywiście D- Pantenol ma dużo innych zalet i niezwykle szerokie zastosowanie w kosmetykach, ale o tym za chwilę.

Pantenol

D- Pantenol - czyli prowitaminą B5 po wniknięciu do skóry, włosów czy paznokci przekształca się w witaminę B5 czyli kwas pantotenowy ( jest to naturalny składnik występujący w skórze i włosach).

Objawy niedoboru witaminy B5 to m.in szorstkość i łuszczenie się skóry, a także porowatość, matowość i przyspieszone siwienie włosów.

Mocznik w kosmetykach

Mocznik

Mocznik (urea) jest jednym z głównych składników NMF (naturalny czynnik nawilżający skóry - ang. Natural  Moisturizing Factor), który jest odpowiedzialny za prawidłowe nawodnienie warstwy rogowej naskórka. Stężenie mocznika w naskórku obniża się z wiekiem (wynosi około 1% masy naskórka): u osoby 70-letniej jest go 8 razy mniej niż u 30-latka. Jest składnikiem nawilżającym (podobnie jak kwas hialuronowy) lecz jego nie najlepiej kojarząca się nazwa powodowała, iż do niedawna rzadko znajdowała się w składzie kosmetyków. W kosmetyce i medycynie mocznik był stosowany od dawna (1943 rok  pierwszy krem z mocznikiem) jako składnik o właściwościach silnie nawilżających i lekko złuszczających. Obecnie jest częstym składnikiem wielu silnie nawilżających aptecznych dermokosmetyków. Jego nawilżające działanie jest czasem porównywane z działaniem kwasu hialuronowego.

W organizmie ludzkim mocznik jest produktem ubocznym przemiany białek. Powstaje on głównie w wątrobie (w cyklu ornitynowym), a wydalany jest z moczem i potem. Stężenie mocznika wynosi od 0,03 do 0,4% we krwi (2,5 - 6,4 mmol/dm3), zaś w moczu około 2%. Ale spokojnie tego rodzaju mocznika nie stosuje się w produkcji kosmetyków.

Mocznik jest też stosowany w rolnictwie jako nawóz na praktycznie wszystkie typy gleb ( z wyjątkiem świeżo zwapnowanych oraz tych o odczynie bardzo kwaśnym lub bardzo zasadowym), pod wszystkie uprawy roślin polowych, drzewa, krzewy czy też trawniki. Mocznik jako nawóz stosowany jest w postaci białych granulek. Także w Polsce mamy kilka zakładów należących do Grupy Azoty, w których wytwarzany jest mocznik stosowany w rolnictwie znajdują się one m.in w Puławach, Kędzierzynie- Koźlu, Policach oraz Tarnowie. Ale wróćmy do tematu czyli teraz o tym jaką rolę pełni:

Mocznik w kosmetyce

Mocznik stosowany do celów kosmetycznych jest związkiem sztucznie syntetyzowanym (pochodzi z laboratorium chemicznego :-), nietoksycznym i niealergizującym. Otrzymywany jest on z amoniaku i dwutlenku węgla (powstaje w specjalnych autoklawach w wysokiej temperaturze pod ciśnieniem 100 - 200 atm).
Mocznik ma postać białego, krystalicznego, bezzapachowego proszku. Jest higroskopijny, doskonale rozpuszcza się w wodzie, alkoholu i glikolu propylenowym, natomiast w tłuszczach jest nierozpuszczalny. Cząsteczka mocznika rozpada się w temperaturze około 140 C (temp topnienia 133 C). Wzór chemiczny mocznika to NH2CONH2 (CH4N2O)- zaś nazwa chemiczna to diamid kwasu węglowego czyli karbamid (nazwa "mocznik" jest określeniem potocznym). Podczas ogrzewania w wyniku kondensacji tworzy biuret.